ฟิล์มสำหรับเครื่องดัด CNC: ฉีกตรงไหน และเลือกเกรดยืดได้มากกว่าอย่างไร
ชั้นนอกของเหล็ก 2 มม. ที่ดัด R2 ยืดประมาณ 33 เปอร์เซ็นต์ ทำไมฟิล์มฉีกตรงแนวดัด และความหนา แรงยึด อุณหภูมิชี้ชะตาอย่างไร

ภาพที่คุ้นตาในโรงงานดัด: พนักงานดัดแผ่นสแตนเลส 2 มม. ทั้งล็อตโดยยังติดฟิล์มอยู่ ขนาดฟอกออกมาตรงเป๊ะ แต่ตามแนวดัดทุกเส้นฟิล์มแตกเป็นรอยขาวบาง ๆ และปลายแนวดังสองด้านหลุดออกหมด เวลาเก็บเศษฟิล์มนานกว่าตอนดัดเสียอีก รอยแตกเผยรอยแม่พิมพ์ไว้ตรงจุดที่ลูกค้ามองหาก่อนเป็นอันดับแรก
สาเหตุเป็นเรขาคณิตล้วน ๆ การดัดทำให้พื้นผิวด้านนอกของแผ่นถูกยืด ค่าความยาวเพิ่มของเส้นใยชั้นนอกประมาณ t หารด้วย (2R บวก t) โดย t คือความหนาแผ่นและ R คือรัศมีด้านใน แผ่น 2 มม. ดัดเข้าแม่พิมพ์ R2 จะยืดประมาณ 33 เปอร์เซ็นต์ด้านนอก ฟิล์มที่อยู่บนผิวนั้นต้องรับความเครียดเท่ากับโลหะโดยไม่ฉีก
ตามข้อมูลฟิล์ม PE ทำได้ ค่าความยืดจนขาดของฟิล์ม PE ทั่วไปอยู่ในช่วง 150 ถึง 400 เปอร์เซ็นต์ (ทดสอบแรงดึงแบบแกนเดียวที่ 23°C ความชื้นสัมพัทธ์ 50%) แต่ฟิล์มแทบไม่เคยใช้ถึงลิมิตตัวเอง เพราะสิ่งที่ฉีกมันก่อนคือกาว: กาวยึดแน่นเท่าไร ฟิล์มยิ่งสไลด์ไม่ได้เพื่อกระจายความเครียด และต้องทนตรงจุดที่โลหะยืดมากที่สุด
ตำแหน่งที่ฉีกจึงคาดเดาได้ รอยแตกกระจุกอยู่ปลายทั้งสองข้างของแนวดัด จุดที่ฟิล์มถูกดึงข้ามรัศมีแล้วคอด มีรอยแตกละเอียดตรงกลางแนวดัด และแตกง่ายบริเวณลายนูน ตัวอักษรเลเซอร์ หรือรอยขีดข่วน เพราะกาวเข้าไปกินในรอยเสียของผิวจนฟิล์มถูกตรึงแทนที่จะลื่นผ่าน
แรงยึดตัดสินว่าความยืดของฟิล์มใช้ได้จริงเท่าไร ตามวิธี ASTM D3330 ลอกที่มุม 180 องศา ความเร็ว 300 มม./นาที ฟิล์มแรงยึดปานกลางบนสแตนเลสมีค่าลอกทั่วไป 100 ถึง 200 g/in ในช่วงนี้ฟิล์มยังไหลเล็กน้อยเมื่อโลหะยืด ถ้าผลักแรงยึดเกินราว 300 g/in ฟิล์มจะติดตายกับแผ่น ความเครียดรวมที่ขอบดัด และฟิล์มฉีกตรงนั้น
ความหนาตรงข้ามกับสัญชาตญาณของฝ่ายจัดซื้อ งานดัดนิยมเกรด 0.05 ถึง 0.08 มม.: บางพอจะไล่ตามรัศมีไม่ยับ หนาพอจะไม่โดนดึงจนคอดก่อนกาวปล่อย ฟิล์มบางมากระดับ 0.03 มม. จะแตกที่ความเครียดต่ำกว่าที่กาวต้องการเสมอ ไม่ว่าจะจูนแรงยึดแค่ไหน
อุณหภูมิเปลี่ยนตัวเลขทั้งหมดข้างบนอย่างเงียบ ๆ PE แข็งขึ้นเมื่อเย็นลง ต่ำกว่าราว 10°C ความยืดที่ใช้ได้ลดลงชัดเจน โรงงาน 5°C ในหน้าหนาวทำงานต่างจากสายเดิมหน้าร้อน เก็บม้วนฟิล์มที่ 15 ถึง 25°C และย้ายฟิล์มเข้าห้องดัดก่อนใช้หลายชั่วโมง อย่าลงม้วนที่ยังเย็นเปราะลงเครื่อง
เช็กลิสต์เลือกฟิล์มสำหรับงานดัด: แผ่นหนา 1.5 มม. ขึ้นไปเลือกฟิล์มไม่ต่ำกว่า 0.06 มม. เลือกแรงยึดปานกลางไม่ใช่สูง เลือกความกว้างฟิล์มให้เกินโซนดัดเพื่อให้รอยฉีกถ้ามีอยู่นอกหน้าที่มองเห็น และจ่ายม้วนให้แนวดัดวิ่งตามทิศทางเครื่องของฟิล์ม ซึ่งความยืดมักสูงกว่า
ตรวจสอบด้วยชิ้นงานของคุณเอง ไม่ใช่แค่ดาต้าชีต ดัดตัวทดสอบติดฟิล์มสิบชิ้นที่รัศมีแคบที่สุดที่ใช้จริง แล้วจดสามอย่าง: ฟิล์มแตกไหม ติดครบตลอดการดัดไหม และลอกออกสะอาดไม่ทิ้งกาวไหม ถ้าแตกตั้งแต่สองชิ้น ให้เปลี่ยนเป็นเกรดแรงยึดต่ำลงหรือหนาขึ้นก่อนแก้อะไรที่เครื่องดัด
งานดัดแผ่นสแตนเลสและแผ่นพลาสติกส่วนใหญ่ใช้ฟิล์ม PE สีน้ำเงินแรงยึดปานกลางอย่าง GDY-031 รองรับได้: มองเห็นชัดบนไลน์ ไหลพอดีเมื่อรับแรง ลอกออกไม่ติดกาว สเปกเต็มดูที่หน้าสินค้า GDY-031 ถ้ากำลังคัดกระบวนการดัด ขอตัวอย่างฟรี ทดสอบสิบชิ้นตามข้างบน แล้วเลือกจากผลวัดจริง ไม่ใช่ตามความเคยชิน


